هفته پيش كه پست قبلي رو نوشتم و گفتم ديگه نميخوام بنويسم(شايد تا مدتي)يكسري توضيحات دادم كه فكر كنم كسي متوجه منظورم نشد!دليل من رو هيچ كسي نفهميد جز اوني كه بايد ميفهميد كه خوب همون هم كافي بود.من به خاطر مزاحمهاي وبلاگي وبلاگم رو نبستم.چون اگه به اين دليل ميخواستم اينكار رو بكنم، خيلي وقت پيش اينكار رو كرده بودم!

اين چند روزه هم اين كامنتدوني باز بود تا يك مقداري محل عقده گشايي خيليها بشه!!!

من هيچ دلیلی نميبينم كه خودم رو اثبات كنم.چون براي اين جماعت حتي اگه عكس خودم و يا عكس خودم و سسل رو هم بذارم اينجا، بازم ميگن نه، اينها كه واقعي نيستن!عكس دو نفر ديگه رو گذاشتن اينجا!من فقط خواستم از خودم دفاع كنم و بگم من هيچ دروغي اينجا ننوشتم.هم خودم واقعي بودم و هم سسل و هم همه اتفاقهايي كه به اشتباه اينجا نوشتمشون و زندگيم رو در معرض ديد كساني قرار دادم كه نميدونم چه كساني هستن.اونها من رو ميديدن ولي من نميديدمشون.اين اشتباه خيلي بزرگي بود!

ديروز داشتم كامنتهاي پست قبل رو مي خوندم و يه شوك خيلي بزرگ بهم وارد شد، هم به من و هم به سسل!اون با بهت به من نگاه مي كرد و ميگفت رزي باورم نميشه تو اينهمه مدت پسر بودي و به من نگفته بودي!!!

منم بهش مي گفتم يعني چه طور ممكنه كه تو واقعي باشي؟تو از روياهاي من دراومدي، تو زاييده توهم و رويا بافي هاي من هستي!چه جوري الان نشستي كنار من آخه؟!هي بهش دست زدم و مطمئن شدم كه دستم از اون طرفش درنمياد و فهميدم نه بابا، سسل واقعيه!

خلاصه كه كلي شوكه شده بوديم از اينكه موجوديت هم رو تازه كشف كرديم!!!

ممكنه ديگران ما رو نبينن و نشناسن، ولي بد نيست شعور و شخصيت خودمون رو با حرفهايي كه مي زنيم، حداقل پيش خودمون زير سوال نبريم!

خداييش توي كامنتدوني پست قبل من با آدمهايي برخورد كردم كه تا حالا اين مدليش رو نديده بودم.متاسفانه جنبه آزاد نوشتن رو ندارن بعضي ها و به محض اینکه ميبينن كامنتدوني بازه، هول ميشن و با در و گوهرهاشون همه جا رو عطرآگين ميكنن.(از اینجور اتفاقها فراوون افتاده توی این وبلاگستان)

تازه متوجه شدم بين اون همه آدمهايي كه اينجا و زندگي من رو مي خوندن، چه كسايي هم وجود داشتن!متاسفم براي خودم كه به راحتي، زندگي و افكار و احساساتم رو در معرض ديد قرار دادم!!!

خوشحالم و خدا رو شكر مي كنم كه زندگي من انقدر جذاب و رويايي بوده كه به ديد خيليها دروغي و زاييده روياهاي يك دختر خيالباف بوده!

مهم منم و سسل و خدايي كه هميشه شاهد ما بوده و هست و خواهد بود و ازش هم هيچ گريزي نيست!

از اونجايي كه براي شان خودم و سسل و رابطه مون ارزش زيادي قائلم،‌ نميخوام ديگه چيزي راجع به اين قضيه اينجا بنويسم.

اون دوستهاي گلي كه هميشه همراه بودن، ازشون ممنونم.ممنون بابت همه چيز.من اگه تصميم به نوشتن گرفتم، حتما بهتون خبر ميدم و هر وبلاگ يا كامنت دری وری و توهین آمیزی به اسم من بود، اون من نيستم!

در پناه حق

هر كسي از ظن خود شد يار من

از درون من نجست اسرار من